Przepisy Kodeksu pracy nakładają na pracodawcę również obowiązek zapewnienia pracownikowi odpoczynku w każdym tygodniu liczonym od 1 dnia danego okresu rozliczeniowego przez 7 kolejnych dni kalendarzowych (tzw. odpoczynek tygodniowy). Wymiar tego odpoczynku powinien wynosić nieprzerwanie 35 godzin, które obejmują 11 godzin odpoczynku dobowego (art. 133 § 1 K.p.). W stosunku do pracowników pracujących na zmiany istnieje możliwość skrócenia odpoczynku tygodniowego do 24 godzin, jeżeli pracownik przechodzi ze zmiany na zmianę zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy (art. 133 § 2 K.p.).

Zwracamy uwagę! Odpoczynek tygodniowy powinien przypadać w niedzielę, jednakże jeśli praca w danym zakładzie jest dozwolona w niedzielę, odpoczynek tygodniowy może przypadać także w innym dniu (art. 133 § 3 i 4 K.p.).
 

Przykład

Pracownik świadczy pracę od poniedziałku do piątku w godzinach od 8⁰⁰ do 16⁰⁰. W niedzielę, która jest dla niego dniem wolnym, pracodawca wezwał go do pracy w celu usunięcia awarii, co trwało 2 godziny, tj. od 12⁰⁰ do 14⁰⁰. U tego pracodawcy niedziela obejmuje 24 kolejne godziny pomiędzy godzinami od 5⁰⁰ kalendarzowej niedzieli do godziny 5⁰⁰ następnego dnia kalendarzowego. Dodatkowo zlecona praca spowodowała, że odpoczynek tygodniowy nie objął swym zakresem niedzieli. Zakładając, że tydzień pracy pracownika obejmuje weekend, nie zostało w tym przypadku naruszone prawo pracownika do odpoczynku dobowego ani do odpoczynku tygodniowego, który rozpoczął się o 16⁰⁰ w piątek (zakończenie pracy w ostatniej dobie pracowniczej) i trwał do 12⁰⁰ w niedzielę (wezwanie do pracy), a więc trwał nieprzerwanie 44 godziny.