Czy można w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego pominąć rozchody i przychody środków trwałych i zaprezentować tylko wartość brutto, amortyzację i stan na koniec roku?
W myśl postanowień art. 48 ust. 1 ustawy o rachunkowości, informacja dodatkowa powinna zawierać istotne dane i objaśnienia niezbędne do tego, aby sprawozdanie finansowe jednostki rzetelnie i jasno przedstawiało sytuację majątkową, finansową oraz wynik finansowy jednostki.
Zakres informacji dodatkowej sporządzanej przez inne jednostki niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji określa załącznik nr 1 do ustawy o rachunkowości. Stosownie do pkt 1 tego załącznika dodatkowe informacje i objaśnienia obejmują szczegółowy zakres zmian wartości grup rodzajowych środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz inwestycji długoterminowych, który powinien zawierać: a) stan aktywów na początek roku obrotowego, b) zwiększenia i zmniejszenia z tytułu: aktualizacji wartości, nabycia i przemieszczenia wewnętrznego, c) stan końcowy.
Dla majątku podlegającego amortyzacji należy w podobny sposób przedstawić stany i tytuły zmian dotychczasowej amortyzacji lub umorzenia. Z powyższego wynika, iż nie wystarczy prezentacja wartości brutto dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych i stanu środków trwałych na koniec roku. |
Jako zwiększenia wartości środków trwałych traktuje się ich zakup, aport, nieodpłatne otrzymanie (w tym w drodze darowizny), przyjęcie w leasing finansowy.
Podobnie zmniejszenia wartości środków trwałych obejmują sprzedaż środków trwałych, ich likwidację, utratę z przyczyn nadzwyczajnych (pożar, powódź), wniesienie w formie aportu, nieodpłatne przekazanie.
Do przemieszczeń wewnętrznych można zaliczyć takie zdarzenia jak: przekwalifikowanie obiektów z jednej grupy środków trwałych do drugiej, ujawnione błędy w KŚT, przekwalifikowanie obiektu ze środków trwałych do inwestycji, przyjęcie środków trwałych z budowy.
Formę prezentacji danych w informacji dodatkowej należy dostosować do rodzaju i rozmiarów prowadzonej przez jednostkę działalności. Należy zwrócić uwagę, że niektóre mniejsze jednostki określone w art. 50 ust. 2 ustawy o rachunkowości są uprawnione do sporządzania sprawozdania finansowego w formie uproszczonej wykazując informacje w zakresie ustalonym w załączniku nr 1 literami i cyframi rzymskimi. To samo dotyczy informacji dodatkowej, którą sporządza się w odpowiednio uproszczonej formie. Przy czym ustawa o rachunkowości nie określa co należy rozumieć przez "odpowiednio uproszczoną formę". Przyjmuje się, że sporządzenie w uproszczonej formie informacji dodatkowej polega na omówieniu jedynie pozycji wyszczególnionych w bilansie i rachunku zysków i strat. Nie zwalnia to jednak jednostek z zaprezentowania zmian w środkach trwałych i ich amortyzacji jakie miały miejsce w ciągu roku.
Dodatkowo, gdy informacje dotyczące poszczególnych pozycji sprawozdania finansowego nie wystąpiły w jednostce zarówno w roku obrotowym, jak również za rok poprzedzający rok obrotowy, to przy sporządzaniu sprawozdania finansowego pozycje te pomija się.
W załączniku nr 1 do ustawy o rachunkowości nie określono formy w jakiej należy sporządzić informacje dodatkowe, dlatego jednostka może ustalić sposób prezentacji samodzielnie według swego uznania, pamiętając jedynie, o tym, że informacja dodatkowa jest integralną częścią sprawozdania finansowego i musi przekazać rzetelny i jasny obraz sytuacji jednostki. Najlepiej, aby składniki aktywów trwałych ujęte były w analogicznym układzie jak w bilansie, dając w ten sposób możliwość ich porównania.