Klimatyzator jako odrębny środek trwały
Urządzenie klimatyzacyjne spełniające warunki określone w art. 22a ust. 1 updof i art. 16a ust. 1 updop należy uznać za odrębny środek trwały. Na podstawie tych przepisów, urządzenie klimatyzacyjne o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu podlega amortyzacji, jeżeli:
stanowi własność lub współwłasność podatnika,
jest nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
jest kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania.
Urządzenia klimatyzacyjne zakwalifikowane zostały do rodzaju 653 KŚT.
Taka klasyfikacja znajduje potwierdzenie w stanowisku zajętym przez Dyrektora Pierwszego Urzędu Skarbowego w Warszawie, który w postanowieniu z 17 lipca 2007 r., nr 1471/DPR2/423-65/07/AB stwierdził: „Urządzenia klimatyzacyjnego nie należy kwalifikować jako wyposażenia w rozumieniu przepisów rozporządzenia w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT), gdyż nie jest ono trwale wmontowane w konstrukcję budynku (jak przykładowo wymienione w rozporządzeniu instalacje sanitarne, elektryczne, sygnalizacyjne, komputerowe, telekomunikacyjne, przeciwpożarowe oraz normalne wyposażenie budynku np. wbudowane meble) i w dowolnym momencie może zostać odłączone od budynku bez uszczerbku zarówno dla budynku, jak i urządzenia”.
Do urządzenia klimatyzacyjnego nie należy zaliczać jednak przewodów powietrznych budynków, które to zostały wyłączone z rodzaju 653 KŚT. Stanowią one element budynku i powinny zawierać się w jego wartości początkowej. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) - Dz. U. nr 112, poz. 1317 ze zm., do wyposażenia budynku zalicza się instalacje wbudowane w konstrukcję budynku na stałe, np. instalacje sanitarne, elektryczne, sygnalizacyjne, komputerowe.
Zasady amortyzacji
Klimatyzator stanowi środek trwały w rozumieniu art. 22a ust. 1 pkt 2 updof i art. 16a ust. 1 pkt 2 updop. Podatnik ma więc prawo dokonywać jego amortyzacji dla celów podatkowych na zasadach określonych w art. 22a-22o updof i art. 16a-16m updop, a dokonywane odpisy amortyzacyjne może zaliczać do kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 8 updof i art. 15 ust. 6 updop.
Podstawową metodą amortyzacji, która może być stosowana do amortyzacji wszystkich środków trwałych, jest metoda liniowa. Wobec tego nie ma przeszkód, aby klimatyzator amortyzować, stosując tę metodę. Do amortyzacji tego urządzenia metodą liniową należy stosować stawkę określoną w Wykazie stawek amortyzacyjnych w wysokości 10%.
Można też zastosować metodę degresywną. Sposób dokonywania odpisów amortyzacyjnych tą metodą jest określony w art. 22k ust. 1 updof i art. 16k ust. 1 updop. W myśl tych przepisów, wysokość odpisów amortyzacyjnych dla poszczególnych środków trwałych oblicza się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych z Wykazu stawek amortyzacyjnych, stanowiącego załącznik nr 1 do obu ustaw o podatku dochodowym, podwyższonych odpowiednim współczynnikiem:
w pierwszym podatkowym roku ich używania - od ich wartości początkowej,
w latach następnych - od wartości początkowej pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych lat ich używania,
począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu metody liniowej - według metody liniowej, tj. od wartości początkowej.
Urządzenie klimatyzacyjne jako środek trwały z grupy 6 KŚT, może być zamortyzowane jednorazowo na zasadach określonych w art. 22k ust. 7 updof i art. 16k ust. 7 updop. Przy czym z możliwości dokonania jednorazowego odpisu mogą skorzystać tylko mali podatnicy (małym podatnikiem w 2010 r. jest podatnik, u którego w 2009 r. wartość przychodu ze sprzedaży, wraz z kwotą należnego VAT, nie przekroczyła 5.067.000 zł) oraz przedsiębiorcy, którzy w danym roku rozpoczęli działalność gospodarczą.
