Na łamach Biuletynu Skarbowego nr 3 z 1 czerwca 2010 r. Departament Polityki Podatkowej poinformował o prowadzonych negocjacjach z krajami, z którymi do tej pory Polska nie miała zawartych porozumień w sprawie wymiany informacji podatkowej. W publikacji tej podano: „Aktywna polityka OECD w ostatnich latach oraz działania podejmowane przez kraje G20 przyczyniły się do zdecydowanej zmiany stanowiska większości krajów świata w zakresie wymiany informacji podatkowych oraz tajemnicy bankowej. Wypracowano standardy OECD w zakresie wymiany informacji, powstała Modelowa Umowa OECD o wymianie informacji dla celów podatkowych. Do chwili obecnej wszystkie kraje świata objęte tzw. czarną listą OECD zdecydowały się podjąć współpracę w zakresie wymiany informacji podatkowych i implementować ww. standardy OECD, zarówno w bazie traktatowej jak i w prawie wewnętrznym. Powyższe zobowiązanie spowodowało przesunięcie tych krajów na tzw. szarą listę OECD, z której awans do listy białej następuje poprzez zawarcie minimum 12 umów o wymianie informacji podatkowych. W dniu dzisiejszym zdecydowana większość krajów postrzeganych zwyczajowo jako tzw. raje podatkowe (takie jak np. Seszele, Monako, Kajmany, Brytyjskie Wyspy Dziewicze czy Wyspa Man) spełniła ww. warunek i kontynuuje zawieranie umów umożliwiających współpracę administracyjną. Polska, jako kraj OECD, zdecydowanie popiera rozwój wszechstronnej współpracy administracyjnej, umożliwiającej przeciwdziałanie uchylaniu się od opodatkowania. Śladem innych krajów członkowskich rozpoczęła prace nad szeregiem umów o wymianie informacji podatkowych, bądź też rozszerzeniem funkcjonujących już umów o unikaniu podwójnego opodatkowania o pełną klauzulę wymiany informacji podatkowych, z informacją znajdującą się w posiadaniu instytucji finansowych lub banków włącznie. Do dnia dzisiejszego renegocjowano umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania ze Szwajcarią (Protokół podpisano w dniu 20 kwietnia 2010 r.), rozszerzając ją m.in. o pełną klauzulę wymiany informacji, opartą na art. 26 Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku (szersza informacja nt. wprowadzonych zmian została przedstawiona w numerze). Ponadto renegocjowano m.in. w tym zakresie umowę z Danią (Protokół podpisano w dniu 7 grudnia 2009 r.) i zakończono rozmowy dotyczące umowy z Maltą. Trwają natomiast negocjacje umów z Belgią i Czechami. Prowadzone są też prace mające na celu zawarcie umów o wymianie informacji z Wyspą Man i Jersey (w przypadku tych jurysdykcji planowane jest również zawarcie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania dotyczących dochodów z pracy osób fizycznych oraz z transportu międzynarodowego), Antylami Holenderskimi, Kajmanami, Gibraltarem, Monako, Seszelami, Liechtensteinem i Belize. Powyższa lista jest jedynie początkiem prac zmierzających do objęcia bazą traktatową wszelkich znaczących centrów finansowych i partnerów handlowych Polski. Zawarcie umów o wymianie informacji podatkowych z tymi krajami, oprócz instrumentu wymiany informacji dla organów podatkowych, wiąże się również z korzyściami dla podatników. Podpisanie umowy oraz efektywne jej stosowanie w okresach następnych spowoduje bowiem usunięcie danej jurysdykcji z list zawartych w rozporządzeniach Ministra Finansów w sprawie krajów i jurysdykcji stosujących szkodliwe praktyki podatkowe, a zatem wyłączy - w przypadku dokonywania transakcji z podatnikami mającymi siedzibę w takim kraju - konieczność sporządzania dodatkowej dokumentacji, określonej w art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.
Od redakcji
Uzupełniająco warto wskazać, że usunięcie danego kraju z listy krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową będzie miało również korzystny skutek dla Polaków zarabiających na terytorium tego kraju. A to dlatego, że do dochodów uzyskanych na terytorium raju podatkowego m.in.:
ze stosunku pracy,
z działalności wykonywanej osobiście,
z działalności gospodarczej,
nie ma zastosowania ulga podatkowa określona w art. 27g updof. Przepis ten pozwala na odliczenie od podatku dochodowego kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy podatkiem obliczonym z zastosowaniem metody odliczenia proporcjonalnego a podatkiem obliczonym według metody wyłączenia z progresją.
